Nieuwe stoel. Nieuw bureau. Nieuw systeem. Nieuw. Ik wilde gisteren op mijn eerste dag bij Aarsen vooral iets doen. Maar de tragiek van een nieuwe baan is dat je zo weinig kunt, omdat je niet weet waar het over gaat of waar het naartoe gaat. Je bent de nieuweling. Daar zit je dan. Met al je energie en je goeie gedrag.  

 

De sfeer is goed. En dat is belangrijk. Ook heb ik weer even geroken aan de Hoogovens. Ik mocht niet naar binnen, omdat mijn paspoort al een jaar verlopen was, maar ik heb wel de truckers binnen zien komen bij de beveiliging aan de poort. Ik zag de arbeider, zwarte vegen op zijn wangen, helm in de hand, sloffend op zijn werkschoenen. ‘Kom ’n nieuw passie halen.’ Daar word ik dan weer warm van.

 

Tegelijk denk ik aan de PvdA. De partij van de Arbeid. Van de arbeiders. Hoeveel Corusmedewerkers zullen nog op Wouter Bos of Mariëtte Hamer stemmen?

 

Toen ik zo’n 18 jaar geleden voor het eerst door de poort van Hoogovens reed, stonden er mensen van de SP te flyeren. Stem tegen, stem SP. Dat was de boodschap. Ze waren toen rood, vuurrood. En dus was het draagvlak nog klein. ‘Dat zijn de communisten’, was toen de reactie. Nu is dat anders. Je zou eigenlijk een peiling moeten houding. Ik denk dat de meeste arbeiders nu SP, Verdonk en Wilders stemmen.