Reinier van Dantzig, de Jan Schaefer in een net pak

Vorige week was ik bij het afscheid van Jan Paternotte, de oud-partijleider van D66. Hij vertrok naar de Tweede Kamer. Dus was er een borrel in De Balie, het hoofdkwartier van weldenkend Amsterdam. Een echte D66-borrel. Gemoedelijke klappen op schouders. Bier, bitterballen en gebabbel over koetjes en kalfjes. Continue reading

Het volk moet zelf een coalitie kunnen kiezen

Twee maanden sluiten vier partijen zich op om een regering te vormen. VVD, CDA, D66 en GroenLinks. Het is de meest logische keuze. Vindt iedereen. Dus, hup aan het werk. Zou je denken. Volgens mij kun je er in drie dagen achter komen of het wat wordt of niet. Maar nee, er moest eerst ‘gesnuffeld’ worden. Dan ‘afgetast’, dan weer een ‘plaspauze’. Als je die woorden leest, zou je denken dat Martin Gaus een betere formateur zou zijn. Continue reading

Frenkie

In 1995 was het de grote teen van Patrick Kluivert die ons de Champions League opbracht. Ook toen kwam er een nieuwe generatie op. Davids. Seedorf. Litmanen. Frank Rijkaard was de ervaren man die nog één keer naar Amsterdam kwam om de jongens bij de hand te nemen. Continue reading

Johan en Eberhard

Johan Cruijff heeft zijn stadion. Diens zoon bedankte met name burgemeester Van der Laan. Dat ontroerde me. Je kunt zeggen dat de liefde het van het geld gewonnen heeft. En Eberhard heeft dat met zijn laatste krachten bewerkstelligd.
Als dank zal Ajax straks de Europa League winnen. De beker zullen ze persoonlijk naar de ambtswoning brengen om Eberhard van de zoete overwinningsdrank te laten drinken. Voor de laatste maal.

Continue reading

Rafelrandje

Al een aantal jaren ligt de stad er goed bij. Goede bestrating, onderhouden huizen en redelijk schoon. Dat komt vooral omdat er veel geld uit de parkeerautomaten komt. Dat geld wordt direct in het onderhoud van de straten gestopt. Zeker vergeleken met andere steden, is Amsterdam een fijne stad. Heel prettig. Maar nee. Juist dan duiken de klachten op. Continue reading

Omgaan met de oorlog

De oorlog ligt steeds verder achter ons. Je ziet soms wat brokstukken van een ver verleden. Maar mensen weten niet meer wat het betekent. Glazen platen in het Wertheimpark. Dit nooit weer? Op de Dam zien ze vooral een grote dildo, met wat krioelende mensen eromheen. Maar staat het ook ergens voor? In Berlijn heb je een niet te vermijden monument, omdat zeventig jaar geleden zes miljoen joden zijn afgeslacht. Iets om stil van te worden, maar jonge mensen maken vrolijke selfies, geen idee van wat er is gebeurd. Continue reading