Posts Tagged with column Echo
0
Femke

‘Wat ben je toch een heerlijke jankerd, Femke.’ Femke van der Laan hoort het haar overleden man, Eberhard, zeggen als ze de keukendeur in de ambtswoning achter zich dichttrekt, waardoor ze vol schiet. Daar zaten ze altijd. Daar zat hij te lezen. Nu, in hun nieuwe huis, zijn ze hem kwijt. Lees Meer

0
De vlogger

Burgemeester van der Laan had een ‘geheim programma’. De gemeente wilde met behulp van een vlogger de nog ongerijpte geesten van jonge moslims beïnvloeden. Liefde in plaats van oorlog. Hij had waarschijnlijk in zijn hoofd dat de hangjongere met jihadistische ideeën, na het zien van zo’n vlog, spontaan de schoffel pakt en het onkruid uit het parkje schoffelt, alle voorbijgangers omhelst, terwijl hij ze, met een traan in het oog, het Wilhelmus toezingt. Anti-radicalisering per vlog. Lees Meer

0
Alexander Pechtold als burgemeester van Amsterdam

Alexander Pechtold zou burgemeester van Amsterdam willen worden. Dat gerucht loopt al een tijdje. Dan wordt het weer de kop in gedrukt. En dan duikt het weer op, als een konijn uit z’n holletje. Op zich logisch. Als er een functie nog enig aanzien heeft, dan is het dat van burgemeester. Dat wil Pechtold ook, eindelijk erkenning en applaus. Lees Meer

0
Zelfmoord

 

Hij hangt over de reling van de brug. Als hij verder doorbuigt, ziet hij zijn voeten. En daarna valt hij, in een salto, zo de gracht in. In een beeld ziet hij dat voor zich, zwevend, misschien graait hij naar de brugleuning, als reflex. Een seconde later valt hij in het water, het koude water van de Prinsengracht. Lees Meer

0
Jezus roept u

 

Je ziet ze wel vaker, mensen die een monoloog over Jezus afsteken. In de tram. Op het Centraal Station. Of in het Vondelpark. ‘Er is hoop. Alleen moet je het zien’, zei een man laatst tegen me in de tram. Hij was een look-a-like van zijn eigen idool. Dezelfde priemende ogen, vlassige baard, lang, vettig haar en daaronder zag ik de bloedsporen van zijn doornenkroon. ‘Zie je het? Ben je bereid?’ Hij legde een hand op mijn onderarm, zonder dat het opdringerig of vervelend was. Lees Meer

0
Job zonder Lidie

Lidiecohen2

Twee uur ’s nachts. Hij is nog op. Job Cohen. Hij drinkt. Misschien rookt hij. Benen op tafel. Hij kijkt naar een foto van zijn Lidie, zijn vrouw, die vorige week dinsdag overleed. Het is de trouwfoto uit 1972. Ze waren gelukkig, gezond en straalden dat ook uit. Lees Meer

1