Posts Tagged with Eberhard van der Laan
0
Femke

‘Wat ben je toch een heerlijke jankerd, Femke.’ Femke van der Laan hoort het haar overleden man, Eberhard, zeggen als ze de keukendeur in de ambtswoning achter zich dichttrekt, waardoor ze vol schiet. Daar zaten ze altijd. Daar zat hij te lezen. Nu, in hun nieuwe huis, zijn ze hem kwijt. Lees Meer

0
Jozias

Deze week is hij begonnen, Jozias van Aartsen, als waarnemend burgemeester van Amsterdam. Het blijft een raar idee, iemand anders met de ambtsketen om. Het is vooral ook een realitycheck. Eberhard is er niet meer. Lees Meer

0
De vlogger

Burgemeester van der Laan had een ‘geheim programma’. De gemeente wilde met behulp van een vlogger de nog ongerijpte geesten van jonge moslims beïnvloeden. Liefde in plaats van oorlog. Hij had waarschijnlijk in zijn hoofd dat de hangjongere met jihadistische ideeën, na het zien van zo’n vlog, spontaan de schoffel pakt en het onkruid uit het parkje schoffelt, alle voorbijgangers omhelst, terwijl hij ze, met een traan in het oog, het Wilhelmus toezingt. Anti-radicalisering per vlog. Lees Meer

0
Ahmed stond ook in de rij

In de rij staan, Ahmed deed het nooit. Maar nu kon hij de verleiding niet weerstaan. Hij parkeerde zijn scooter met de pizzabak op het trottoir en sloot achteraan, geen idee waar het hem zou brengen. De slang van mensen gleed het Concertgebouw in, dat had hij wel gezien. Daar had hij vaak pizza’s gebracht. Mannen in pinguïnpakken die hem een dikke fooi gaven. En een knipoog. Dat was voor hem het Concertgebouw, maar verder dan de stoep van de dienstingang was hij niet geweest. Lees Meer

0
Doodgaan

Mensen gaan dood. De een met lawaai. De ander in stilte. Lodewijk Asscher schreef op Facebook een prachtige brief over Eberhard, die afgelopen week het leven verliet. Daarin schreef hij dat Eberhard iemand ‘was die er altijd hoort te zijn.’ Hij was een soort vader voor Lodewijk, waar hij altijd naartoe kon voor raad. Een man die zijn grote hand op je schouder legt, zoals een vader dat doet als hij zijn zoon leert fietsen. Lees Meer

0
Femke

Wat moet je eigenlijk zeggen? Vorige week zagen we een silhouet achter het raam van de ambtswoning. Kwetsbaar, breekbaar. Eberhard. Hij kreeg al eerder bakken vol steun uit de stad en nu stonden ‘zijn mensen’ minutenlang te applaudisseren en te zingen. Voor hem. Lees Meer

0
Eberhard. Ineens stokten de woorden

De mens. In Zomergasten zagen we de mens Eberhard van der Laan, die zijn favoriete televisieavond mocht samenstellen. Een aardig mens. Een vader. Een voorbeeld. Ik heb zondagavond ademloos zitten kijken. Lees Meer

0
Gewoon wat aardiger doen

Het zijn geen fijne tijden. Agressie. Cynisme. Scheldpartijen. ‘Iedereen heeft tegenwoordig een kort lontje.’ Je hoort dat vaak. Misschien dat het daarom zo heerlijk is om af en toe in een bad van liefde te zitten. Alle berichten over Abdelhak Nouri voelden aan als zo’n bad. Daar had iedereen behoefte aan. Liefde. Mededogen. Empathie. Weg zijn de verschillen. Ineens staat iedereen te klappen voor het ouderlijk huis van de Ajacied. Overal kwamen steunbetuigingen vandaan. Onversneden liefde voor een jongen die in de kracht van zijn leven werd neergesabeld door het noodlot. Lees Meer

0
Alexander Pechtold als burgemeester van Amsterdam

Alexander Pechtold zou burgemeester van Amsterdam willen worden. Dat gerucht loopt al een tijdje. Dan wordt het weer de kop in gedrukt. En dan duikt het weer op, als een konijn uit z’n holletje. Op zich logisch. Als er een functie nog enig aanzien heeft, dan is het dat van burgemeester. Dat wil Pechtold ook, eindelijk erkenning en applaus. Lees Meer

0
Johan en Eberhard

Johan Cruijff heeft zijn stadion. Diens zoon bedankte met name burgemeester Van der Laan. Dat ontroerde me. Je kunt zeggen dat de liefde het van het geld gewonnen heeft. En Eberhard heeft dat met zijn laatste krachten bewerkstelligd.
Als dank zal Ajax straks de Europa League winnen. De beker zullen ze persoonlijk naar de ambtswoning brengen om Eberhard van de zoete overwinningsdrank te laten drinken. Voor de laatste maal.

Lees Meer

1