Tag Archives: Echo

Alexander Pechtold als burgemeester van Amsterdam

Alexander Pechtold zou burgemeester van Amsterdam willen worden. Dat gerucht loopt al een tijdje. Dan wordt het weer de kop in gedrukt. En dan duikt het weer op, als een konijn uit z’n holletje. Op zich logisch. Als er een functie nog enig aanzien heeft, dan is het dat van burgemeester. Dat wil Pechtold ook, eindelijk erkenning en applaus. Continue reading

De VVD en de totaalbeleving

 

Bij de VVD houden ze van dingen kopen. Een gelukkige VVD’er is een VVD’er die met mooie tassen door mooie winkelstraten flaneert. Kopen, kopen, niet kijken. Zoiets. Die winkelstraten, dat is nu een puntje. Die vindt de VVD lelijk. Raadslid Samira Bouchitbe wil daarom onderzoeken onder welke wanstaltige winkelgevels nog mooie historische gevels zitten. Haar fractievoorzitter, Marja Ruigrok, patstboemt er een prachtige zin uit: ‘Een totaalbeleving is belangrijk. Winkels zijn meer dan schappen met spullen.’ Dat zei ze tegen Het Parool. Continue reading

Als het stadsdeel ineens andere plannen met de Albert Cuyp heeft, zul je mij niet horen.

 

Als de markt is opgeruimd, is de Albert Cuypstraat een verlaten straat. De wind. De leegte. Het licht. Een knipperende lantaarn. Een man en een hond. Een Marokkaan op een scooter. Voor de rest hoor je vooral de stilte van de wind. De Albert Cuypstraat is, nadat met veel kabaal alle kramen zijn opgeruimd, de meest naargeestige straat die er is. En eigenlijk daarvoor al. Als mannen in elektrische autootjes rondrijden om die kramen weg te halen. Die mannen hebben geen enkele boodschap aan welke passant dan ook. Die zien niks, alleen kramen, en die moeten opgeruimd worden. Geen gelul. Continue reading

Windstilte

 

Columns schrijven in tijden van oorlog en terreur is als het tellen van blaadjes aan een boom in de herfst. Er gebeurt zo veel. Heel Brussel ligt nu al een aantal dagen plat. En toch ook weer helemaal niks. Amsterdam is rustig. Maar elk moment kan alles over zijn. Ik schrijf deze column altijd op zondagavond. Dus is het twee dagen billen knijpen. Continue reading

De nachtbakker

 

De ‘nachtbakker’ op de Overtoom moet zijn deuren later opendoen. Niet meer om halfvier, maar om zes uur. Klein leed. Edoch. Dit is meer dan een bakker. Dit is een begrip. Ook ik kwam er regelmatig. Beschonken, bedwelmd en doodmoe fietste ik over de Overtoom, waar ik in de buurt woonde. Een halfje Casino Bruin en een chocoladecroissant, die warm en geurig was. Continue reading

Ongelukkige Ahmed

 

Hij had iemand aangereden. Ahmed. Vorig maand alweer. Het spatbord van zijn scooter was nog krom en hij had nog steeds last van zijn voet die dubbelklapte toen hij op de klinkers van de Kinkerstraat viel. Omdat hij schrok, schold hij eerst voor hij nadacht. Toen pakte hij zijn scooter en startte het ding. Doordat de uitlaat er af was, gaf het een enorm lawaai, maar hij was vooral blij dat hij überhaupt startte. Voor hetzelfde geld wil je lekker wegscheuren en weigert je scooter dienst. Dat had hij een paar maanden geleden een keer, toen hij Mourad hielp met een akkefietje. Mourad moest iemand een lesje leren en Ahmed zou op hem wachten en dan met veel gebaren wegrijden, als extra statement. Maar de scooter weigerde. Hij klikte, je hoorde iets draaien, maar niet het geluid van een startende motor. Pas na drie minuten, toen het slachtoffer van Mourad al dichterbij kwam. Continue reading

Pieter Hilhorst, verbinder

ANP-1000_1958219-611x328

Zijn haar was weer gewoon een wilde krullenbos met grijze lijntjes erin. Pieter Hilhorst. Hij sprak ook weer vrijuit, in woorden die van hemzelf waren. Hij is nu een half jaar vrij man, na een loodzware periode als wethouder en partijleider van de PvdA in Amsterdam. Die verkiezingen hadden hem ouder gemaakt. Droever en wijzer. Continue reading