Tag Archives: Het Parool

Het stilzwijgen van de zwarte slavernijpagina’s

‘Over de holocaust bestaat geen verschil van mening. Over het slavernijverleden wel.’ Dat zegt Antoin Deul, de directeur van het slavernij-instituut Ninsee in Het Parool. Je moet erover nadenken, maar het klopt. Sowieso is het vreemd dat we pas de laatste jaren meer maken van de herdenking op 1 juli. Continue reading

U weet hoe het met Bokito ging?

 

House of Cards is weer begonnen. Maar wat is een dramaserie waard als de werkelijkheid vele malen idioter is? Met Donald Trump is het Witte Huis een dierentuin geworden en is de president zelf Bokito. Continue reading

Zwarte Piet vermoordt elke nuance

 

In Het Parool van zaterdag stond een mooi interview met Robert Vuijsje. Hij mag woensdag de Anton de Komlezing houden. En dat deed stof opwaaien. Vuijsje is namelijk de schrijver van Alleen maar Nette Mensen, een boek waarin alles en iedereen uitvergroot wordt. Een roman! Dat boek, waarin een joodse jongen, uit de intellectuele kringen van Amsterdam-Zuid in de Bijlmer op zoek gaat naar een ‘negerin met dikke billen’, maakte heel wat tongen los. Ook toen al werd hij voor ‘racist’ versleten. En een ‘plofjood’. Continue reading

Geef Thierry Baudet in godsnaam een baan op een universiteit, desnoods de Trump University

 

Er zijn van die mensen die je wilt omhelzen, waar je een vriend voor wilt zijn. Ik heb dat met Rob Oudkerk. Maar ook met Didi Samsom. Mensen die met drama geladen zijn. Maar op dit moment zou ik het liefst het hoge voorhoofd van Thierry Baudet willen betten. Continue reading

‘Help vluchteling te integreren’

 

Als je alleen het nieuws volgt en nooit op straat komt, zou je denken dat er op elke hoek honderden vluchtelingen staan. Dat we overspoeld worden. ‘Kunnen we het nog aan?’ Maar van die tsunami aan testosteronbommen heb ik zelf eigenlijk niets gemerkt. Ik zag er weleens eentje achter een pilaar staan op het Centraal Station. Hij had een tas op wieltjes en keek huiverig naar een mevrouw die daar rondliep met een bordje ‘refugees welcome’. Ik hoorde hem nog ongelovig ‘what the fok’ zeggen. Zelf dacht ik: hé, dat is dus een vluchteling. Een mens van vlees en bloed, zoekend naar een leven, naar liefde. Continue reading

‘Één pot nat, die polletiek’ (Parool)

lammetje lente

In een café vlakbij Sloterdijk zaten twee buschauffeurs over hun koffie gebogen. De oudere sprak, de jongere knikte. Het ging over Marokkanen. Die rijden zwart, verkrachten hun dochters en verwoesten hun stad. ‘De ratten’ hebben een rattenvanger nodig: Geert Wilders. Toen keek de jongere man op. ‘Die gaat het ook niet maken.’ Hij had erover nagedacht en wilde nu uitweiden. Maar dat was verspilde moeite. Zijn oudere gesprekspartner gaf hem direct gelijk: één pot nat. ‘Die hele polletiek.’ En niet alleen daar. Ook bij de bank, op de school van zijn kinderen, bij de politie. ‘Ze zitten overal en ze brengen dit land naar de afgrond.’ Die ‘ze’ is de ‘elite’. ‘Ze doen maar wat.’ Aan het einde van zijn betoog sloeg hij met zijn vlakke hand op tafel. ‘Kom, we gaan werken. Anders krijg ik er met de deegroller van langs als ik thuiskom.’ [Mijn column in Het Parool] Continue reading