Posts Tagged with Het Parool
0
Wat is er toch aan de hand met D66?

Deze winter werd ik aangesproken door een D66-meisje. Blond haar. Grote uilenbril. Groen jasje. Fris en fruitig. ‘Mag ik u een folder aanbieden, meneer?’ Dat wilde ik wel. Ik zou namelijk best op D66 kunnen stemmen. ‘Maar vertel eens waarom’, zei ik. Daar schrok ze van. Ze wilde gewoon haar folder aan me kwijt. Toch kwam ze met een punt. Onderwijs. ‘Voor uw kinderen.’ Ik vroeg wat D66 dan wilde met het onderwijs. ‘Beter onderwijs’, zei ze. Ik wilde haar niet langer kwellen en nam haar foldertje mee. Het is de makke met die partij. Ze willen wel dingen veranderen, maar weten niet precies wat. Lees Meer

0
Met lieve woordjes word je geen burgemeester, Robbie (Het Parool)

Je kunt niet zeggen dat hij geen lef heeft. Robbie Oudkerk wil burgemeester worden. Hij kondigde dat in een mooie openbare brief aan. Het was een brief die je schrijft aan je geliefde als je een keer naast de pot hebt gepist. Glibberige woorden als schaamte slepen je mee in zijn overwegingen. Angst. Afwijzing. Amsterdam. Hij schrijft het deemoedig en toch daadkrachtig op, zoals een man dat doet. Hij wil dan ook erg graag. Amsterdam is zijn geliefde en voor haar wil hij er zijn, ook al moet hij nu eerst diep door het stof. Lees Meer

0
Femke

‘Wat ben je toch een heerlijke jankerd, Femke.’ Femke van der Laan hoort het haar overleden man, Eberhard, zeggen als ze de keukendeur in de ambtswoning achter zich dichttrekt, waardoor ze vol schiet. Daar zaten ze altijd. Daar zat hij te lezen. Nu, in hun nieuwe huis, zijn ze hem kwijt. Lees Meer

0
Waarom heeft de politiek zo’n aantrekkingskracht op criminelen en clowns?

Oud-crimineel Steve Brown gaat de politiek in. Hij voorspelt dat hij in Amsterdam vijftig zetels binnensleept. Dat de Gemeenteraad maar 45 zetels telt, maakt niet uit. Aan zijn programma zal het niet liggen. De voormalige drugsdealer wil alle drugs legaliseren. Wie wil dat niet? Hij profileert zich nu als de enige ‘niet-liegende politicus’. Tja.   Lees Meer

0
Het stilzwijgen van de zwarte slavernijpagina’s

‘Over de holocaust bestaat geen verschil van mening. Over het slavernijverleden wel.’ Dat zegt Antoin Deul, de directeur van het slavernij-instituut Ninsee in Het Parool. Je moet erover nadenken, maar het klopt. Sowieso is het vreemd dat we pas de laatste jaren meer maken van de herdenking op 1 juli. Lees Meer

0
U weet hoe het met Bokito ging?

 

House of Cards is weer begonnen. Maar wat is een dramaserie waard als de werkelijkheid vele malen idioter is? Met Donald Trump is het Witte Huis een dierentuin geworden en is de president zelf Bokito. Lees Meer

0
Van een vluchtelingenkamp naar een huis aan de Prinsengracht

Soms lees je verhalen waar je vrolijk van wordt. Bijvoorbeeld dat van Tarek Karboutli, een Syrische vluchteling. Vorige maand zat hij nog in een overvol vluchtelingenkamp in Griekenland, nu woont hij aan de Prinsengracht en traint hij mee met AFC. Lees Meer

0
Zwarte Piet vermoordt elke nuance

 

In Het Parool van zaterdag stond een mooi interview met Robert Vuijsje. Hij mag woensdag de Anton de Komlezing houden. En dat deed stof opwaaien. Vuijsje is namelijk de schrijver van Alleen maar Nette Mensen, een boek waarin alles en iedereen uitvergroot wordt. Een roman! Dat boek, waarin een joodse jongen, uit de intellectuele kringen van Amsterdam-Zuid in de Bijlmer op zoek gaat naar een ‘negerin met dikke billen’, maakte heel wat tongen los. Ook toen al werd hij voor ‘racist’ versleten. En een ‘plofjood’. Lees Meer

0
Geef Thierry Baudet in godsnaam een baan op een universiteit, desnoods de Trump University

 

Er zijn van die mensen die je wilt omhelzen, waar je een vriend voor wilt zijn. Ik heb dat met Rob Oudkerk. Maar ook met Didi Samsom. Mensen die met drama geladen zijn. Maar op dit moment zou ik het liefst het hoge voorhoofd van Thierry Baudet willen betten. Lees Meer

0
‘Help vluchteling te integreren’

 

Als je alleen het nieuws volgt en nooit op straat komt, zou je denken dat er op elke hoek honderden vluchtelingen staan. Dat we overspoeld worden. ‘Kunnen we het nog aan?’ Maar van die tsunami aan testosteronbommen heb ik zelf eigenlijk niets gemerkt. Ik zag er weleens eentje achter een pilaar staan op het Centraal Station. Hij had een tas op wieltjes en keek huiverig naar een mevrouw die daar rondliep met een bordje ‘refugees welcome’. Ik hoorde hem nog ongelovig ‘what the fok’ zeggen. Zelf dacht ik: hé, dat is dus een vluchteling. Een mens van vlees en bloed, zoekend naar een leven, naar liefde. Lees Meer

1